1854 / Z.H.M.R.S. Beloningsmedaille aan W. Bek Wzn.

Beloningsmedaille

 1854 De zilveren medaille van de Z.H.M.R.S. aan W. Bek Wzn., voerende de te Amsterdam te huis behorende Bark “ANNA PAULOWNA”, inzake de redding der equipage van de op den 9den Januarij 1854 in zinkenden staat verlaten Engelsche Brik “GRAFTON”, Kapitein James Gilmore. Kapitein Gilmore betuigt, ook namens zijne equipage, zijnen openlijken dank aan Kapitein Bek en zijn bemanning etc. etc. Nadien werden Kapitein James Gilmore en zijne equipage overgenomen door de Texelsche Loodsboot Nº. 2 en in Engeland aan wal gebragt.
Vz. Binnen een cirkel, en redder draagt een schipbreukeling het strand op, rechts nog twee redders met een schipbreukeling. In zee een sloep waarmee de geredden aan het strand zijn gebracht, met op de achtergrond het scheepswrak. Onder de afsnede: VDK.
Z.H.M.R.S.
Kz. Binnen een cirkel, een krans van eikenloof, waarbinnen een tekst gegraveerd. Omschrift: ZUID-HOLLANDSCHE MAATSCHAPPIJ TOT REDDING VAN SCHIPBREUKELINGEN TE ROTTERDAM
Maker David van der Kellen
Techniek Geslagen, aan de Rijksmunt te Utrecht
Materiaal Zilver
Diameter / gewicht
Collectie
Inv. nr.
Literatuur Mulder, C.P. Tot belooning van edele menschenvrienden, p.69[194]. CBG 1996
Bronnen www.marhisdata.nl , Kroniek
Bijzonderheden In 1853 woont het gezin in de Binnenbrouwerstraat 168 huis.
Den 29 junij 1818 wordt Willem Bek ingenomen op de Kweekschool voor de Zeevaart te Amsterdam. Den 28 sept. geplaatst als kajuitwachter op het schip “ANNA HELENA”, Capt. I. Cremer na Surinamen. 13 junij 1821 terug van de reis met goede attestatie. Den 24 sept. 1822 geplaatst als ligtmatroos op de “ANTHONIA EN RIKA” (“ANTONIA ULRIKA”) Kapt. A. Oosterbaan naar Cabo de Goede Hoop. 7 febr. 1824 terug met goede attestatie.
Persoon Willem Bek Wzn.
Geboren 04-06-1805, de Rijp
Overleden 07-01-1885, Haarlem.  79 j.
Ouders Willem Bek en Maartje Pronk
Huwelijk Antje Ruardi, 20-06-1833. Den Helder. A.26
Geboren 21-03-1804, Bennebroek
Overleden 28-08-1877, Haarlem. A.661  73 j.
Ouders Pieter Ruardi en Maria Harrens

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.